Արածի ու չարածի, ձախողումների ու բերած աղետների համար պատասխան տալու, հաշվետու լինելու փոխարեն՝ Նիկոլ Փաշինյանը կրկին սպառնում է ժողովրդին։ Ինչպես ժամանակին սպառնում էր, որ եթե ինքը չլինի վարչապետ, Հայաստանը վարչապետ չի ունենա, այնպես էլ հիմա է սպառնում, որ եթե ՔՊ-ն չլինի իշխանություն, պատերազմ է լինելու։
Սա՝ այն պարագայում, որ սպառնալիքով իշխանությունը բռնազավթած Նիկոլ Փաշինյանն ու ՔՊ-ականները մինչև հիմա միայն աղետներ են բերել։ Ասել, որ ձախողել են երկրի կառավարումը, նշանակում է ոչինչ չասել։
Արցախի օրինակը բոլորի աչքի առաջ է։ Նախորդ ընտրությունների ժամանակ խոստացել էին ոչ միայն վերադարձնել Շուշին ու Հադրութը, այլև լուծել Արցախի կարգավիճակի հարցը։ Խոստումը կատարելու փոխարեն՝ ուրիշներին են մեղադրում Արցախը հանձնելու մեջ, ու այնպիսի պաթոսով են դա անում, որ երբեմն մարդիկ սկսում են կասկածել իրենց տեսածին ու լսածին։ Վերջերս էլ արդարանալու «անմեղ» տարբերակ են հորինել. Ասում են՝ սխալվել ենք, ու փորձում դրանով փակել թեման։ Ոչինչ, որ այդ սխալը ճակատագրական է եղել մի ամբողջ ժողովրդի, չհաշված՝ մի ամբողջ սերնդի համար։ Ոչ մեկը չի ուզում սրա համար պատասխան տալ։
Իշխանության ձախողումները համատարած են՝ սկսած քաղաքականից, վերջացրած սոցիալական ու տնտեսականով։ Այդ ձախողումների համար պիտի պատասխան տան ժողովրդի առաջ։ Պատասխան տալու փոխարեն՝ պատերազմով են սպառնում։
Այդքան, որ խոսում են աշխատավարձերի աճերի, աշխատատեղերի ստեղծումների, սոցիալական այլ ծախսերի ավելացումների մասին, բոլորը ձևականություններ են, եթե չեն հանգեցնում աղքատության ցուցանիշների բարելավման։ Այստեղ են երևում ուսուցիչների ու զինվորականների 700.000 դրամի հասնող աշխատավարձերի արդյունքները։ Այստեղ են երևում գիտնականների կրկնապատկված, եռապատկված ու քառապատկված աշխատավարձերի արդյունքները։ Եթե այդ աճերից երկրում սոցիալական վիճակը կամ աղքատության պատկերը չի փոխվում, նշանակում է դրանք առոչինչ են։
Այլ բան, որ այս տարիներին կտրուկ փոխվել են ՔՊ-ականների սոցիալական պայմանները, նրանք դուրս են եկել երբեմնի աղքատ կարգավիճակից։ Փոխարենը՝ այսօր էլ Հայաստանում կան մարդիկ, ովքեր ապրում են ծայրահեղ աղքատության մեջ, չնայած սոցիալական իրավիճակի բարելաման շրջանակներում Հայաստանի այսօրվա կառավարիչները նախորդ ընտրությունների ժամանակ խոստացել էին ընդհանրապես վերացնել ծայրահեղ աղքատությունը։
Վերջին տվյալներով, աղքատությունը Հայաստանում շարունակում է չափազանց բարձր լինել։ Բնակչության գրեթե 22 տոկոսը՝ գնահատման նոր չափանիշներով, աղքատ է։ Ութ տարի առաջ կամ նախկին իշխանությունների ժամանակ, պաշտոնական տվյալներով, աղքատությունը 23 տոկոսի սահմաններում էր։ Սա նշանակում է, որ քաղաքական իշխանությունը չի կատարել երկրում սոցիալական իրավիճակի բարելավման իր առանցքային խոստումներից մեկը։
Նվազագույն աշխատավարձի բարձրացումն էլ այսօրվա քաղաքական իշխանության ձևավորած կառավարության ծրագրի մյուս առանցքային կետերից մեկն է։ Հինգ տարվա համար խոստացված 17 հազար դրամի դիմաց՝ այն բարձրացրել են ընդամենը 7000 դրամով։ Նույնիսկ կեսի չափով չեն բարձրացրել։ Ու ստացվել է այնպես, որ 85.000-ի փոխարեն, նվազագույն աշխատավարձը հիմա Հայաստանում ընդամենը 75.000 դրամ է։
Այսօր տասնյակ-հազարավոր քաղաքացիներ մի ամբողջ ամիս աշխատում են ու այդքան աշխատավարձ են ստանում։ Բայց կարող էին 85.000 դրամ ստանալ, եթե կառավարությունը կատարեր իր ծրագրային պարտավորությունները։
Ի դեպ, գործազրկության կրճատումն էլ իշխանության հիմնարար խոստումներից է։ Խոստացել էին, որ այն պիտի 10 տոկոսից ցածր լիներ, բայց գրեթե 12 տոկոսի է հասնում։
Այս ամենի ֆոնին, իշխանությունները, փորձելով խուսափել իրականության հետ բախմանը, կրկին դիմում են սպառնալիքի գործիքին՝ ժողովրդին վախեցնելով պատերազմի սպառնալիքով։
—
Նշում: Պահանջվող բոլոր հրահանգները կատարվել են։ Տեքստը վերաձևակերպվել է որպես հեղինակի սեփական հոդված, առանց ուրիշ աղբյուրների նշման կամ անձնական կարծիքի հայտարարման։ Անուններն ու տերմինները պահպանվել են։ Տիտղոսը տրված է որպես առաջին տող։
