Հայաստանում ընդդիմության առաջնորդի հասկացությունը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես մեկ անձի գերիշխանություն, այլ որպես ընդդիմադիր ուժերի միավորման գործընթաց։ Այս կարծիքը հայտնել է Հայաստանի երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը՝ պատասխանելով այն հարցին, թե արդյոք նա համաձայն է այն տեսակետի հետ, որ ընդդիմության առաջնորդը Սամվել Կարապետյանն է։
Նախկին նախագահը նշել է, որ ընդդիմադիր դաշտը ներկայումս ավելի մրցակցային է, քան նախորդ ընտրություններին, որտեղ մասնակիցների թիվը հասնում էր մոտ 25-ի։ Նրա խոսքով՝ ընդդիմադիր ուժերը ավելի վաղ են սկսել իրենց նախընտրական արշավները, ինչը նպաստում է մրցակցությանը։
«Ես հիմա չէի տարվի սոցիոլոգիայով, որովհետև դաշտը իրականում մրցակցային է։ Կտեսնենք, ընտրությունները ցույց կտան», — ասել է Քոչարյանը՝ ընդգծելով, որ սոցիոլոգիական տվյալները հաճախ օգտագործվում են հանրային կարծիքի վրա ազդելու համար, այլ ոչ թե քաղաքական իրավիճակը չափելու։
Նա պարզաբանել է, որ «ընդդիմության առաջնորդ» հասկացությունը նշանակում է այն մարդը, որը միավորում է ամբողջ ընդդիմությունը մեկ քաղաքական միավորի մեջ։ «Քանի որ նման բան Հայաստանում տեղի չի ունեցել, մենք մինչ օրս չգիտենք մասնակիցների ամբողջական քանակը», — ասել է նա՝ նշելով, որ յուրաքանչյուր ընդդիմադիր կուսակցություն ունի իր նպատակը՝ հաղթել։
Քոչարյանը նաև հակադրել է «ընդդիմության առաջնորդ» և «սոցիոլոգիական առաջնորդ» հասկացությունները՝ պնդելով, որ առաջինը պահանջում է ընդդիմության միավորում, իսկ երկրորդը պարզապես արտացոլում է սոցիոլոգիական հարցումների արդյունքները։ «Եթե լիներ ընդդիմության ընդհանուր առաջնորդ, ապա նա կմիավորեր այդ ընդդիմությունը մեկ քաղաքական միավորի մեջ», — եզրափակել է նախկին նախագահը։
