Արշակ սրբազանը հրապարակային հարցազրույցում անդրադարձել է իր դեմ հարուցված քրեական գործի մի շարք կասկածելի պայմաններին՝ հատկապես նշելով իրեն մեղադրող մարմնի կողմից իրեղեն ապացույցի կորսորդության և դատական պրակտիկայի խախտման հարցերը։
Սրբազանը նշել է, որ նման դեպքեր, երբ դատական կարգով բողոքարկվում է կարգալուծության որոշում, որը չի փոխելու կյանքի ընթացքը, նախկինում հանդիպել են, սակայն դատական ճանապարհով բողոքարկելու հնարավորությունը վերջին ժամանակներում հայտնվել է։ Նրա խոսքով՝ ինչպես հայկական, այնպես էլ եվրոպական օրենսդրության պրակտիկայում նման դեպքեր չեն արձանագրվել, և դա կոպիտ միջամտություն է կրոնական գործերին։
Արշակ սրբազանի պաշտպաններից մեկը՝ Արսեն Բաբայանը, իր հերթին նշել է, որ գործի քննության ընթացքում պարզվել է, որ իրեղեն ապացույցը՝ թմրամիջոցը, անհետացել է քննչական մարմնից։ Նա նկատել է, որ այս իրադարձությունը բացահայտում է այն «ծիծաղելի երևույթը», որ քննչական մարմիններից փաստորեն հնարավոր է կորցնել ապացույցներ։
Պաշտպաններից մեկը՝ Երեմ Սարգսյանը, նույնպես ընդգծել է, որ գործը ի սկզբանե պետք է դադարեցվեր։ Նրա խոսքով՝ իրենք մի քանի հիմքեր ունեն դրա համար, սակայն դրանք այս փուլում չեն բացահայտի։ Նա նաև նշել է, որ իրեղեն ապացույցի բացակայությունը արդեն իսկ ցույց է տալիս գործի վախճանը և տրամաբանորեն հիմնավորում է արդարացումը։
Հարցը, որը պաշտպանները համարում են հիմնականը, այն է, թե արդյոք 2018 թվականին հայտնաբերված նյութը ընդհանրապես թմրամիջոց է եղել, թե՞ ոչ։ Նրանք նշել են, որ գործում առկա նյութերի համաձայն՝ 2018 թվականին հարուցված քրեական գործի շրջանակներում փորձաքննության ենթարկված նյութի մասին որևէ լուսանկար չկա, ոչ էլ տվյալներ, որոնք կհաստատեին, որ այն թմրամիջոց է եղել։
