Ինչպես միշտ, իրավիճակը ավելի բարդ է, քան թվում է։ Իսկ երբ խոսքը վերաբերում է ԱՄՆ-ի և Իրանի միջև աճող լարվածությանը, «Նյու Յորք Թայմսի» գլխավոր էջի վերնագրերը միայն սառը վերլուծության մեկնարկային կետն են։
Ամերիկյան ռազմական ղեկավարության վերջին քայլերը և հայտարարությունները բացահայտում են այն պատկերը, որը հաճախ թաքնվում է պաշտոնական հաղորդագրությունների և քաղաքագետների մեկնաբանությունների հետևում։
Իրանը՝ ոչ թե Վենեսուելա է
ԱՄՆ-ի պաշտպանության նախարար Փիթ Հեգսեթը, որին հաճախ անվանում են ռազմական ոլորտի փորձագետ, ոչ թե ռազմական ռազմավար, մի քանի օր առաջ Կոնգրեսին հավելյալ $200 միլիարդ դոլարի ֆինանսավորման հայց է ներկայացրել։ Պատճառը պարզ է՝ Իրանը ոչ թե Վենեսուելա է, որտեղ ռազմական ռիսկերը և ծախսերը համեմատաբար ցածր են։ Իրանի դեմ ռազմական գործողությունները պահանջում են աննախադեպ ռեսուրսներ։
Ամերիկյան ռազմական տեխնոլոգիաների անսպասելի խափանումները
Այսպիսով, իսկական պատկերը նկարագրվում է ոչ թե հաղթական հարձակումներով, այլ անսպասելի խափանումներով։ Ջերալդ Ֆորդ ավիակիրը, որը պետք է ցույց տներ ԱՄՆ-ի ռազմական հզորությունը, վերադառնում է ԱՄՆ՝ լվացքատանը բռնկված հրդեհի պատճառով։ 30 ժամ շարունակվող հրդեհը ոչ միայն ավերել է ավիակիրը, այլև բացահայտել է ամերիկյան նավատորմի կառուցվածքային խնդիրներ։
Անտեսանելի էնտուզիաստը
Այսպիսի իրադարձությունները, որոնք պետք է լինեին անտեսանելի, Իրանի հակաօդային պաշտպանության կողմից խոցվել են F-35 կործանիչները։ Չնայած օդանավը կարողացել է վթարային վայրէջք կատարել, այս փաստը ցնցում է ամերիկյան ռազմական ղեկավարությանը։ Իրանական հրթիռը խոցել է $450 միլիարդ դոլար արժողությամբ ավիացիոն տեխնոլոգիա, ինչը բացահայտում է ԱՄՆ-ի ռազմական տեխնոլոգիական գերակայության մասին հիմնարար հարցեր։
Հորմուզի նեղուցը՝ ռազմական խաղի կենտրոնը
Իրանի ղեկավարները, չնայած Իրանի ռազմական պոտենցիալի մասին բազմաթիվ սպառնալիքներին, զինադադարի մասին բանակցությունները շարունակում են դժվարացնել և պահանջները խստացնում։ Ինքնին այս փաստը ցույց է տալիս, որ Իրանը պատրաստ է ռազմական գործողությունների։
Ամերիկյան սպառնալիքները՝ ոչ թե Իրանի դեմ, այլ իրենց դեմ
ԱՄՆ-ի նախագահի սպառնալիքը հարվածել Իրանի էլեկտրակայաններին, ոչ թե Իրանի իշխանությանը, այլ Իրանի ժողովրդին տապալելու փորձ է։ Իրանի պատասխանը՝ հարվածել Պարսից ծոցի նավթահորերին, ցույց է տալիս, որ ռազմական գործողությունները կարող են ոչ միայն Իրանի, այլև ամբողջ համաշխարհային տնտեսության համար կործանարար լինել։
Այսպիսով, ԱՄՆ-ի ռազմական ճակատագիրը Իրանի դեմ խաղում դառնում է ոչ թե հաղթանակի, այլ ռազմական և տնտեսական ինքնավնասության ճանապարհ։
