Պաշտպանության ոլորտում խորը ճգնաժամ. Բանակի թիվը կրճատվել է, մարտական պատրաստվածությունը՝ դասի նման

Երեկ Ազգային ժողովում, քննարկելով բանակում ծառայության ժամկետը կրճատելու օրինագծի մերժումը, պատգամավոր Հայկ Սարգսյանը հրապարակեց սուր ճնշումների արդյունքներով ստացված տվյալներ, որոնք բացահայտում են Պաշտպանության ոլորտի խորը ճգնաժամը։ Նրա խոսքով՝ զորակոչային ռեզերվի թիվը 14 տարում 44 հազարից կրճատվել է մինչև 14 հազար։

Սա ոչ միայն թիվ է, այլև համակարգի կողմից կատարված սխալ քաղաքականության ուղղորդման արդյունք։ Իրավիճակը նաև ցույց է տալիս, որ ծառայության ժամկետը կրճատելու որոշումը, որը նախկինում ներկայացվել էր որպես բանակի թիվը կրճատելու միջոց, փաստորեն հակառակ է եղել։

Հայկ Սարգսյանը նաև անդրադարձավ բանակի ներսում առկա այլ խնդիրների։ Նրա խոսքով՝ զինծառայողները շաբաթը միայն մեկ անգամ են լոգանք ընդունում։ Բացի այդ, նա հրապարակեց քաղաքացիությունից հրաժարվելու վիճակագրական տվյալներ, որոնց համաձայն՝ 2025 թվականին իգական սեռի 60 անձ է հրաժարվելու իր հայկական քաղաքացիությունից, իսկ արական սեռի՝ 2811 հոգի, ինչը նախորդ տարվա ցուցանիշից 44 տոկոսով ավելի է։

Այս տվյալները հստակ ցույց են տալիս, որ Պաշտպանության նախարարության կողմից իրականացվող քաղաքականությունը ոչ միայն անարդյունավետ է, այլև ունի բացասական հետևանքներ։

Ռազմական փորձագետներն էլ համաձայն են այս գնահատականի։ Ըստ նրանց՝ ծառայության ժամկետը 6 ամսով կրճատելը նշանակում է անձնակազմի 25 տոկոսով կրճատում, ինչը անխուսափելիորեն հանգեցնում է զորքի թվաքանակի նվազման։

Այս իրավիճակը, որը նախարար Պապիկյանի գլխավորությամբ ղեկավարվում է արդեն մի քանի տարի, բազմաթիվ մեկնաբանություններ է արթնացրել Պաշտպանության ոլորտին մոտ գտնվող շրջանակներում։ Պաշտոնյաներից մեկը, ով խնդրել է իր անունը չհրապարակել, նախարարի գործողությունները նկարագրել է որպես «կատաստրոֆա»՝ նշելով, որ նա «փոշիացնում է» Պաշտպանության ոլորտի համար առանձնահատուկ կարևորություն ունեցող ռեսուրսները։

Այսպիսով, Պաշտպանության ոլորտի ներկայիս վիճակը կարելի է բնութագրել որպես համակարգի կողմից սխալ քաղաքականության հետևանքով առաջացած խորը ճգնաժամ, որի արդյունքում բանակի թիվը կրճատվել է, իսկ մարտական պատրաստվածությունը՝ հասել է այնպիսի ցածր մակարդակի, որ դասերի անցկացումը նմանվում է պարզապես զինվորների շարժումների։