Հայաստանի Հանրապետության նշանակության հուշարձանը այսպես չեն նորոգում։ Բառիս բուն իմաստով եղծել են հուշարձանը, աղավաղել և անդառնալի վնաս հասցրել դրա ճարտարապետական հղացմանը։
Ակնհայտ է, որ քարերի շարվածքը խախտված է, գույները չեն համապատասխանում, կցակարերը սխալ են կատարված։ Կարկատան ու փինաչիություն, փողերի մսխում՝ ամեն ինչ ցույց է տալիս ոչ պրոֆեսիոնալիզմը, ինչպես դա տեղի է ունենում մեր երկրի բոլոր ոլորտներում։
Սա հանցագործություն է, որի հետևանքն է ամբարտավան տգիտությունը։ Ո՞նց կարելի է նման բան թույլ տալ։
Հատկապես ապրիլի 24-ի օրը, երբ շեշտվում է հայության փրկության հավերժական բանաձևը՝ «ամեն հայ՝ մեկ ոսկի», մեր միտքը հասնում է մեր արդի Չանղըրըի՝ Բաքվի։
Ծիծեռնակաբերդի Հայոց ցեղասպանության հուշահամալիրի համահեղինակ, ճարտարապետ Արթուր Թարխանյանի դուստրը՝ ճարտարապետ Անահիտ Թարխանյանը, դեռ նախորդ տարվա աշնանն էր ահազանգել ցեղասպանության հուշակոթողի վերաբերյալ։
Այս տարվա սկզբին Կահիրեում լույս տեսավ եգիպտացի արձակագրուհի Օլա Աբդել Մոնեմի նոր վեպը՝ «Թաղրիբաթ ալ-դուդուկ» («Դուդուկի օտարացումը»)։
Հայոց ցեղասպանության 111-րդ տարելիցի օրը Հայաստանի Հանրային հեռուստատեսությունը նախընտրում է ուղիղ եթերով ցուցադրել Բաթումիում և Տիրանայում անցկացվող 2026 թվականի ծանրամարտի…
